The dinner club
De Diner Vereniging

The moment of sharing a meal has always been important in my family. It has been the skeleton that kept my family together. It was the social event of the day and we spoke about everything. Since my sister moved out and my parent divorced, that moment has disappeard and the family ties started to fray. We started family counseling to give insight in the family ties and to improve them. But we had only ten sessions and to me it seamed quite time consuming to improve family ties by using verbal communication in only ten sessions. I wanted to design a tool that could skip a lot of the verbal communication and start communicating in a more physical way. I created a table that forces the people who are sitting at the table, to work together constantly in order to relax a bit. When I hosted a dinner for my family at this table it was clear that we really had to work toghether and that characteristics increased. Even though my family was already very close, we all agreed that the table works very well to bring out difficulties between family members or to reunite them.

The project was already shown at The Graduation Show of Art, Communication and Design in Tilburg, The Netherlands. It was also shown in Metropolis M and on The Creators Project (http://thecreatorsproject.vice.com/blog/designer-dining-table-divorce-therapy)

Het moment van samen eten is altijd erg belangrijk geweest in mijn familie. Het is altijd een bouwsteen geweest om mijn familie bij elkaar te houden. Het was het sociale moment van de dag en we spraken over alles. Sinds mijn zus op kamers is gaan wonen en mijn ouders gescheiden zijn, hebben we dat moment niet meer en de familiebanden zijn langzaam een beetje gaan rafelen. We zijn begonnen met gezinstherapie om inzicht te geven in de banden binnen het gezin en deze te verbeteren. Maar we hadden maar tien sessies en binnen tien sessies inzicht geven in de banden binnen het gezin en deze verbeteren door middel van mondelinge communicatie leek mij een tijdrovende manier. Ik wilde een manier vinden om het stuk mondelinge communicatie als het ware over te slaan en in te gaan op fysieke communicatie. Ik heb daarom een therapeutisch middel bedacht als aanvulling op de gezinstherapie en dat is een tafel waarbij men moet samenwerken om er goed aan te kunnen zitten. Toen ik een diner gaf voor mijn gezin werd duidelijk dat we echt samen moesten werken en dat karaktereigenschappen versterkt werden. Ondanks dat mijn gezin al heel hecht was, waren we het erover eens dat de tafel zeer goed werkt om onderlinge moeilijkheden naar boven te halen of om een gezin te herenigen.

Het project was al te zien op The Graduation Show van Art, Communication and Design in Tilburg, Nederland. Het was ook al te zien in Metropolis M en op The Creators Project (http://thecreatorsproject.vice.com/blog/designer-dining-table-divorce-therapy)

Schwarzlicht
Schwarzlicht

The purpose of this project was to learn how to profile myself so that I would stand out amongst other designers. The intention was to design a fictional business, fictional person and a (fictional) product to get blogged internationally. I chose to profile myself as a German designer named Markus Schwarz. His business would be established in Berlin and he would design lamps. So I designed a lamp with the mindset of Markus Schwarz. His design taste would ben simplicity and power.

Het doel van dit project was om te leren hoe ik mezelf kon profileren zodat ik zou opvallen in de wereld van ontwerpers. Het was de bedoeling dat ik een fictief bedrijf, fictief persoon en een (fictief) product zou ontwerpen wat internationaal geblogd zou worden. Ik heb gekozen om mezelf te profileren als een Duitste ontwerper, Markus Schwarz. Zijn bedrijf EinProDesign zou gevestigd zijn in Berlijn en hij zou lampen maken. Ik heb dus ook een lamp ontworpen met de mindset van Markus Schwarz. Zijn bedrijf en ontwerp stijl zouden staan voor eenvoud en kracht.

The New Wall
De Nieuwe Muur

When I was in Berlin I got inspired by the contrasts I saw, the contrasts between young and old, between old culture and new culture and especially the contrast between East and West. After some research on Berlin and the people who live there, I learned that although the Berlin Wall has been gone for years there is still a bariere between the people from East-Berlin and the people from West-Berlin. At least, the older generation. Another thing that stood out for me was that the older generation can not always appreciete the upcoming youth culture. The barrieres between the citizens of Berlin seemed bigger than in other city's I have been to. I wanted to come up with a design which would bring the people of Berlin closer together. I designed a playground for grown-ups, with a wall that serves a good cause. My designs for this are a seesaw floor with a wall in the middle. This way you can not see who is on the other side, but you have to work together to find balance. The second design has the same principle, but instead of finding balance, one has to find the other through magnets.

Toen ik in Berlijn was raakte ik geïnspireerd door de contrasten die ik zag, de contrasten tussen jong en oud, tussen de oude cultuur en de nieuwe cultuur en voornamelijk de verschillen tussen Oost en West. Na wat onderzoek naar de stad en de mensen die er in wonen leerde ik dat ondanks dat de muur nu al jaren weg is, er nog steeds een barriere is tussen de Oost-Berlijners en de West-Berlijners. Althans, de oudere generatie. Iets anders wat me op viel was dat de oudere generatie de opkomende jongerencultuur niet altijd kan waarderen. De barrieres tussen de mensen daar waren groter dat wat ik in andere steden gezien heb. Ik wilde iets ontwerpen wat de mensen in Berlijn dichter bij elkaar zou kunnen brengen. Ik heb daarvoor een speeltuin voor volwassenen bedacht, met een muur die een goed doel dient. Mijn ontwerpen daarvoor zijn een wipwapvloer waar in het midden een muur op staat. Zo weet je niet wie er aan de andere kant staat, maar je moet wel samenwerken om de balans te kunnen vinden. Het tweede ontwerp is hetzelfde principe, maar in plaats van de balans vinden, moet men elkaar zien te vinden door middel van magneten.

Photoshop Surgery
Photoshop Chirurgie

I have always been fascinated by how much people care about their image. Especially manipulating their appearance.The world of photoshop and plastic surgery in particular. I wanted to show my critical opinion about these things in this project. Above all because it seems to me that it's double. More and more people decide to have plastic surgery and more and more people use photoshop or at least a photo filter to improve their selfies. That causes an overlay, people who already had plastic surgery still use photoshop for their photo's. The difference between original and adapted gets bigger. I wanted to accentuate those doubles by approaching photo's in photoshop as if I were a plastic surgeon. A facelift, skin treatment, botox and some hair dye. But in a way that it is still visible that I used a digital tool to create the images.

Ik ben altijd al gefascineerd geweest door hoeveel mensen geven om hun imago. Voornamelijk het manipuleren van hun uiterlijk. De photoshop wereld en de plastisch chirurgie in het bijzonder. Ik wilde daar een kritische kijk op geven met dit project. Vooral om het naar mijn idee in veel gevallen nogal dubbelop is. Steeds meer mensen ondergaan plastisch chirurgie en steeds meer mensen gebruiken photoshop of een filter over hun selfies. Zo ontstaat er overlap, mensen die al plastisch chirurgie hebben gebruiken alsnog photoshop voor hun foto's. Het verschil tussen origineel en aangepast wordt steeds groter. Ik wilde deze dubbelop accentueren door foto's in photoshop te benaderen als een plastisch chirurg. Een facelift, huidbehandeling, botox en geverfd haar. Maar wel op een manier dat je nog steeds ziet dat het op een digitale manier is gebeurd.

Graphic Design
Grafisch Ontwerp

My graphic style is all about 'form follows function'. The details that are not necessary for the design will be left out. Even letters that not need to be fully exposed to make it readable are left out. I like to crop words as much as I can without losing readability. I do like to corporate the expertise of the person or company that I design for within the logo. An example is my own logo in which I took my style of combining letters and leaving out as much detail as I can by making the two 'n's in my name into one letter.

Mijn grafische stijl draait helemaal om 'vorm volgt functie'. Ik laat de details die niet nodig zijn voor het ontwerp weg. Zelfs letters die niet volledig zichtbaar hoeven te zijn om het leesbaar te maken laat ik weg. Ik crop graag woorden zoveel mogelijk zonder leesbaarheid te verliezen. Ook verwerk ik graag de expertise van de persoon of het bedrijf waarvoor ik werk in het logo. Een voorbeeld daarvan is mijn eigen logo, waarin ik mijn vereenvoudigende ontwerpstijl extreem heb doorgevoerd door de twee 'n'-en in mijn naam samen te voegen tot één letter.